توهمِ گذار؛ چگونه ترامپ آشوب را با روبان انتخابات به اپوزیسیون می‌فروشد

چگونه ترامپ مسیر آشوب را در قالب توهمِ گذار، به اپوزیسیون و سلطنت‌طلب‌ها می‌خوراند:

توهمِ گذار؛ چگونه ترامپ آشوب را با روبان انتخابات به اپوزیسیون می‌فروشد

آنچه امروز به‌نام «نقشه نجات ایران» میان بخشی از اپوزیسیون و سلطنت‌طلب‌ها دست‌به‌دست می‌شود، در واقع یک پروژه پیچیده نیست؛ بلکه برعکس، بیش از حد ساده و خطرناک است.
دونالد ترامپ و جریان فکری پیرامون او، نه به‌دنبال ساخت دموکراسی‌اند، نه حتی به ثبات ایران فکر می‌کنند؛ آنچه برای آن‌ها اهمیت دارد، آشوبِ قابل‌کنترل است.

ترفند، قدیمی اما کارآمد است:
آشوب را نه با شعار جنگ، بلکه با وعده‌ی گذار سریع، شاه موقت و انتخابات فوری تزریق کن.

ترامپ دقیقاً می‌داند اپوزیسیونی که حزب ندارد، رهبری سازمان‌یافته ندارد و پایگاه اجتماعی‌اش مجازی است، با شنیدن کلمات «انتخابات آزاد» و «مرحله انتقالی» دچار توهم پیروزی زودرس می‌شود. این همان نقطه‌ای است که مسیر آشوب هموار می‌شود؛ بدون نیاز به لشکرکشی، بدون هزینه مستقیم.

در این سناریو:

• سلطنت‌طلب تصور می‌کند یک قدم با تاج فاصله دارد
• اپوزیسیون تصور می‌کند صندوق رأی در راه است
• رسانه‌های برون‌مرزی هیجان را پمپاژ می‌کنند
• و در عمل، هیچ ساختار سیاسی واقعی شکل نمی‌گیرد

ترامپ به‌خوبی می‌داند «انتخابات بدون حزب» فقط یک اسم زیبا برای بی‌ثباتی است. چون دموکراسی واقعی، زمان‌بر، پرهزینه و نیازمند نهادسازی است؛ چیزی که دقیقاً با منافع سیاست خارجی او در تضاد است.
آشوب، اما سریع است؛ مخصوصاً وقتی با توهم انتخاب آزاد تزئین شود.

در این میان، ایده‌ی «شاهِ موقت» شاه‌کلید پروژه است:
چهره‌ای نمادین برای جمع‌کردن هیجان، بدون مسئولیت نهادی، بدون پاسخگویی، و کاملاً مصرفی. اگر پروژه پیش برود، خوب؛ اگر شکست بخورد، مقصر خود اپوزیسیون است. این همان مدلی است که آمریکا بارها امتحان کرده: واسطه بساز، بعد بسوزان.

واقعیت تلخ این است:
ترامپ نه رضا پهلوی را جدی می‌گیرد، نه اپوزیسیون را شریک آینده می‌داند. آن‌ها برای او فقط سوخت روانی آشوب هستند؛ مردمی که فکر می‌کنند در حال حرکت به‌سوی صندوق رأی‌اند، اما در واقع به سمت خلأ قدرت هل داده می‌شوند.

دموکراسی با توهم ساخته نمی‌شود.
و هر پروژه‌ای که انتخابات را بدون حزب، بدون قانون و بدون نهاد وعده می‌دهد، نه نقشه نجات، بلکه نقشه آشوب است؛ نقشه‌ای که فروشنده‌اش بیرون از ایران نشسته و خریدارانش، با شور و هیجان، هزینه‌اش را از آینده کشور می‌پردازند.

نویسنده:عقل_خاکستری