دروزی‌ها؛ اقلیتی پراکنده با نقش ژئوپلیتیکی خاص

🔹 پراکندگی جغرافیایی

🔹 ویژگی‌های کلیدی جامعه دروزی

– بسته، غیرتبلیغی و رازآلود (فقط افراد «عاقل» به آموزه‌های باطنی دسترسی دارند)
– گرایش به سکولاریسم اجتماعی و وفاداری محلی نسبت به دولت میزبان
– تلاش برای بقا از طریق موازنه‌گری و عدم مداخله مستقیم مذهبی در درگیری‌ها
– نهادهای مذهبی بسته و آموزش‌محور، بدون گسترش‌طلبی

⚠️ جمع‌بندی راهبردی: آیا دروزی‌ها یک اقلیت کوچک در حال جذب به اسرائیل هستند؟

پاسخ تحلیلی: در برخی موارد، بله؛ و این موضوع حساس است.

۱. دروزی‌های اسرائیلی:
– برخی تابعیت اسرائیل را پذیرفته و حتی در ارتش آن خدمت می‌کنند.
– دولت اسرائیل از آنان به‌عنوان «عرب‌های خوب» یاد می‌کند.
– دروزی‌های جولان (مجدل شمس) تابعیت اسرائیل را نپذیرفته‌اند و در اعتراضات ضد اشغال فعال بوده‌اند.

۲. دروزی‌های سوریه و پروژه تجزیه:
– منطقه السویداء در جنوب سوریه در مجاورت اسرائیل قرار دارد.
– در جنگ داخلی سوریه، گمانه‌زنی‌هایی درباره تلاش برای جداسازی این منطقه به‌عنوان ناحیه حائل مطرح بود.

۳. احتمال استفاده اسرائیل از پراکندگی دروزی‌ها:
– اسرائیل در تلاش است تا از اقلیت‌های قومی و مذهبی برای تجزیه کشورهای همسایه بهره ببرد.
– پراکندگی جغرافیایی و نبود قدرت نظامی دروزی‌ها آنان را در برابر این پروژه‌ها آسیب‌پذیر کرده است.

⛔ نکته تکمیلی:

طرح‌های بلندمدت برخی بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای (به‌ویژه اسرائیل) ممکن است شامل سناریویی باشد که در آن:
– مناطق دروزی‌نشین در لبنان (شوف، عالیه)، سوریه (السویداء)، جولان اشغالی و حتی شمال اردن
به‌تدریج از ساختار ملی خود جدا شده و به‌صورت غیررسمی یا حتی رسمی به حوزه نفوذ اسرائیل بپیوندند.
این طرح که می‌توان آن را «بلع نرم اقلیت‌ها» نامید، بخشی از پروژه اسرائیل برای کنترل لایه‌های پیرامونی محور مقاومت است.

🧭 نتیجه‌گیری نهایی

دروزی‌ها به‌عنوان اقلیتی کوچک، اما استراتژیک، در برخی مناطق در معرض جذب نرم یا فشار برای همگرایی با اسرائیل قرار گرفته‌اند. این روند، به‌ویژه در سوریه، جولان، و بخش‌هایی از لبنان و اردن، می‌تواند بخشی از پروژه‌های بزرگ‌تر اسرائیل برای مهار محور مقاومت و تضعیف وحدت ملی در کشورهای عربی و منطقه باشد.

نویسنده:امین کائیدی شادگان- پژوهشگر و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و رسانه‌ای