بررسی مقاومت ۱۴ روزهی ایران در برابر مجموعهای از بازیگران منطقهای و جهانی را میتوان از سه زاویه تحلیل کرد: نظامی ـ امنیتی، سیاسی ـ دیپلماتیک، و اجتماعی ـ روانی. این نوع تحلیل تمرکز دارد بر رخدادها و روندها، نه موضعگیری سیاسی، تا تصویر واقعبینانهتری از این وضعیت ارائه دهد. ۱. زاویه نظامی ـ امنیتی
سعی میکنیم با نگاه الگویابی و مقایسه تاریخی از مذاکرات ایران و آمریکا یک جمعبندی کنیم و احتمال جنگ را مد نظر داشته باشیم. ۱️⃣ الگوی «مذاکره همزمان با تهدید»؛ تجربههای قبلی در روابط تهران–واشنگتن یک الگوی تکرارشونده وجود دارد: مذاکره غیرمستقیم همزمان افزایش تهدید لفظی و تحرکات نظامی جنگ روایتها در رسانهها سیگنالهای دوگانه
از عرشه تا توالت: فرسایش پنهان ناوهای آمریکا زیر سایه مدیریت ترامپ درگیریهای فرسایشی اطراف یمن، استقرارهای طولانی ناوها، و حتی مشکلات بهداشتی و زیرساختی داخل کشتی—تصویر از «چالش موردی» فراتر میرود و به مسئله مدیریت کلان و فرسایش ساختاری میرسد؛ موضوعی که در دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ پررنگتر شد. ۱) فشار عملیاتی بیرونی: تهدیدات
این تحلیل را با دو روایت اصلی — روایت حامیان جمهوری اسلامی و روایت اپوزیسیون با محوریت جریان مشروطهخواه/سلطنتطلب — بدون جانبداری، تا شکاف گفتمانی روشنتر دیده شود می نویسم. دولت گذار در برابر تداوم نظام تقابل دو روایت درباره دین، مشروعیت و آینده قدرت در ایران بحث «دولت گذار» در ایران صرفاً یک پیشنهاد
بازی با آتش در خاورمیانه: بازدارندگی، پرستیژ و وسوسه درگیری محدود در هفتهها و ماههای اخیر، آرایش نظامی ایالات متحده در خاورمیانه دوباره به کانون توجه بازگشته است: استقرار نیرو در ، تقویت سامانههای دفاعی شرکای عربی، و حضور ناوهای هواپیمابر در خلیج فارس. همزمان، تنشهای لفظی و تحرکات میدانی میان تهران و تلآویو، این
از شنهای طبس تا امواج تیره دریا ژئوپلیتیک شکست؛ وقتی قدرت بدون شلیک فرو میریزد در ادبیات رسمی قدرت، شکست همیشه با انفجار، آتش و تصویر همراه است؛ اما تاریخ واقعی امپراتوریها چیز دیگری میگوید. شکستهای تعیینکننده معمولاً در سکوت رخ میدهند، جایی که هیچ گلولهای شلیک نمیشود، اما «تصمیم» از کار میافتد. عملیات
بیپرده، ساده و رو به غربگرایان و مردم آمریکا. بدون شعار، فقط واقعیت: جنگی شروع نشده، اما پولش از جیب مردم آمریکا رفته است یک سؤال ساده برای غربگرایان و مردم آمریکا آمریکا تا امروز حدود ۹۰۰ میلیون دلار خرج کرده، نه برای جنگ، نه برای دفاع از خاک خودش، نه حتی برای شروع درگیری.
وقتی ابرقدرت با جنگنده به شکار پهپاد رفت! یادداشت ژورنالیستی ـ ژئوپلیتیکی تند و طنزآمیز در تئاتر جدید خلیج فارس، پرده اول با بازرسی نفتکش آمریکایی شروع شد، پرده دوم با اسکورت معکوس ناو آمریکا توسط شناورهای ایرانی بالا رفت و پرده سوم با یک صحنه کمدی-تراژیک به اوج رسید: ابرقدرت جهان مجبور شد جنگنده
غربگرایان اما هنوز در رؤیای «باز شدن درهای بازار غرب» زندگی میکنند؛ رؤیایی که حتی بعد از برجام هم به کابوس تحریمهای چندلایه تبدیل شد. موشک، خط قرمز امنیت ملی؛ پاسخ صریح به غربگرایان بیسواد ژئوپلیتیک در حالی که منطقه غرب آسیا روی بشکه باروت ایستاده، عدهای در داخل هنوز با عینک توهم غربگرایی نسخه
آنچه این روزها دیده میشود، نه یک اعتراض خودجوش و نه یک جنبش اجتماعی منسجم، بلکه بازآراییِ شکستخورده یک پروژه آشوب است؛ پروژهای که پس از ناکامی «جوانان رضا پهلوی» در ایجاد موج خیابانی، حالا بهدنبال وصلهکردن قطعات ناهمگون اپوزیسیون رفته است. از «شاهمیآید» تا «هرکه علیه ایران است، با ماست» وقتی موتور خیابان روشن
