درخواست فرانسه برای به رسمیت شناختن فلسطین

 درخواست فرانسه برای به رسمیت شناختن فلسطین

با توجه به جایگاه فرانسه در گروه G7 و موضع آن در قبال محور مقاومت و ایران

۱. مقدمه: اعلام موضع فرانسه، اما در چه چارچوبی؟

فرانسه در هفته‌های اخیر، به‌عنوان یکی از کشورهای تأثیرگذار غربی، از «لزوم به رسمیت شناختن دولت مستقل فلسطین» سخن گفته است. این موضع، در ظاهر حمایتی از آرمان فلسطینی تلقی می‌شود، اما باید آن را در چارچوب بازی پیچیده‌تری درون گروه ۷ (G7) تحلیل کرد؛ جایی که فرانسه نه در صف دشمنان آشکار مقاومت قرار دارد، و نه در صف دوستان واقعی آن.

۲. جایگاه فرانسه در G7: یک عضو خاکستری یا سفید؟

در میان اعضای G7 (آمریکا، بریتانیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن و اتحادیه اروپا)، فرانسه را می‌توان سفیدترین عضو از نظر «نسبی» در قبال محور مقاومت و ایران دانست. برخلاف آمریکا یا بریتانیا که نقش مستقیم در حمایت از اسرائیل ایفا می‌کنند، فرانسه گاهی مواضع نمادین متفاوتی اتخاذ می‌کند؛ مانند رأی مثبت به قطعنامه‌های سازمان ملل یا دعوت به آتش‌بس در غزه.

این موقعیت «سفید نسبی»، ابزار و امتیازی است برای دیگر اعضای G7.

۳. ترفند ژئوپلیتیکی: فرانسه به‌مثابه «در خروج اضطراری» G7

اعضای اصلی G7، به‌ویژه آمریکا، نیاز دارند که در بحبوحه جنگ‌ها و فشارهای سیاسی، کانالی نیمه‌مستقل برای ارسال پیام یا کنترل افکار عمومی داشته باشند. فرانسه این نقش را بازی می‌کند: نه آن‌قدر سیاه که در کنار اسرائیل متهم شود، نه آن‌قدر شفاف که به ایران یا مقاومت نزدیک گردد.

به‌رسمیت شناختن فلسطین از سوی فرانسه، در همین چارچوب باید دیده شود:

یک ترفند برای کنترل بحران افکار عمومی جهانی علیه اسرائیل

ابزاری برای منحرف کردن تمرکز رسانه‌ها از جنایات واقعی تل‌آویو

و حتی، فشار نرمی برای سوق دادن فلسطین به‌سوی سازش تحت نظارت غرب

۴. پیامد برای محور مقاومت و ایران

برای ایران و محور مقاومت، چنین اقداماتی بیشتر «ژست سیاسی» است تا گام واقعی. اگر فرانسه حقیقتاً قصد به رسمیت شناختن فلسطین را داشت، باید این اقدام را بدون پیش‌شرط و خارج از چارچوب امنیتی اسرائیل انجام می‌داد. اما تا کنون، هیچ اقدام رسمی در این مسیر برداشته نشده است.

در واقع، این پیام را باید دریافت:

> «ما با شما نیستیم، اما می‌خواهیم طوری رفتار کنیم که دشمنی‌مان با شما را پنهان کنیم.»

۵. جمع‌بندی

درخواست فرانسه برای به‌رسمیت شناختن فلسطین، بیش از آن‌که نتیجه دلسوزی برای ملت فلسطین باشد، بازی طراحی‌شده‌ای در درون G7 برای کنترل فضای افکار عمومی جهانی و کاستن از فشارهای سیاسی بر اسرائیل است.
ایران و محور مقاومت، با شناخت دقیق این نقشه‌ها، باید با هوشیاری، از تبدیل شدن به مهره‌های این بازی پیچیده خودداری کنند و به جای واکنش هیجانی، به تقویت جریان‌های مستقل مردمی و منطقه‌ای بپردازند.

نویسنده:امین کائیدی شادگان- پژوهشگر و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و رسانه‌ای