صلح رقبای دیروز، نان امروز سیاست؛ بلوغ سیاسی در گچساران و باشت

صلح رقبای دیروز، نان امروز سیاست؛ بلوغ سیاسی در گچساران و باشت

در همایش مهرآفرینان باوی، که به میزبانی غلامرضا تاجگردون نماینده گچساران و باشت در مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی ایران  برگزار شد، حضور سید قدرت حسینی بحرینی، رقیب دیرینه او، فضای سیاسی گچساران و باشت را بار دیگر به کانون توجه رسانه‌ها تبدیل کرد.

 نقاط مثبت حضور دو رقیب قدیمی در کنار هم

1. بلوغ سیاسی:
   • رقابت در انتخابات امری طبیعی است، اما اینکه بعد از سال‌ها تخریب و درگیری، دو رقیب بتوانند در کنار هم بایستند، نشانه‌ای از رشد سیاسی و عبور از کینه‌های شخصی است.
2. پیام وحدت به جامعه:
   • مردم در شرایطی که اختلافات و دعواهای سیاسی زیاد است، نیاز به دیدن صحنه‌های همگرایی دارند.
   • این تصویر می‌تواند نشان دهد که حتی مخالفان دیرینه می‌توانند برای منافع جمعی در یک قاب قرار بگیرند.
3. نماد همبستگی محلی:
   • در سطح شهرستان گچساران و باشت، چنین صحنه‌ای نمادی از اتحاد برای توسعه منطقه است.
   • رقابت‌ها اگر به دشمنی تبدیل شود، مانع پیشرفت می‌گردد؛ اما همکاری ولو ظاهری، می‌تواند به گشایش در امور محلی منجر شود.
4. درس سیاسی برای نسل جوان:
   • جوانان می‌آموزند که سیاست فقط دعوا و دشمنی نیست، بلکه گفت‌وگو، آشتی و همکاری هم بخش مهمی از آن است.
   • این می‌تواند الگویی باشد که رقابت، به دشمنی دائمی ختم نشود.

🔹 پاسخ به منتقدان

• منتقدان می‌گویند: این فقط یک نمایش و معامله سیاسی است.
  • پاسخ: حتی اگر نمایش باشد، باز هم از نظر اجتماعی اثر مثبت دارد، چون مردم به جای دیدن دعوا و تخریب، صحنه همدلی می‌بینند.
• منتقدان می‌گویند: این‌ها سال‌ها همدیگر را کوبیدند، حالا کنار هم چه معنایی دارد؟
  • پاسخ: در سیاست جهانی هم همین است؛ بسیاری از رهبران بعد از سال‌ها دشمنی کنار هم نشستند. این نشانه عقلانیت و گذشت از گذشته است.
• منتقدان می‌گویند: مردم چیزی از این نزدیکی نصیبشان نمی‌شود.

    پاسخ: اگر این همگرایی حتی یک پروژه عمرانی، یک سرمایه‌گذاری یا یک تصمیم توسعه‌ای به نفع مردم ایجاد کند، باز هم ارزشمند است. سیاست هنر تبدیل رقابت به خدمت جمعی است.

✅ در یک جمله:
حضور دو رقیب قدیمی در کنار هم را می‌توان به جای «نفاق سیاسی»، به‌عنوان نماد همبستگی، بلوغ و عبور از کینه‌ها دید. جامعه ما بیش از هر چیز به همین تصویرها نیاز دارد.

نویسنده:امین کائیدی شادگان