آموزش و پرورش گچساران؛ وابستگی به مدارس غیردولتی و امیدهای نیمه‌تمام۱

یادداشت ژورنالیستی

آموزش و پرورش گچساران؛ وابستگی به مدارس غیردولتی و امیدهای نیمه‌تمام

مراسم تجلیل از بازنشستگان و معارفه مدیران جدید آموزش و پرورش گچساران، فرصتی بود تا مدیر این نهاد، مرضیه قنواتیان، تصویری روشن اما پرتناقض از وضعیت آموزشی شهرستان ارائه دهد.

قنواتیان اعلام کرد که امروز حدود ۸ هزار دانش‌آموز گچسارانی در مدارس غیردولتی مشغول به تحصیل هستند؛ آماری که به‌خوبی نشان می‌دهد بار سنگینی از آموزش‌وپرورش بر دوش بخش خصوصی افتاده است. این در حالی است که انتظار می‌رفت مدارس دولتی محور اصلی آموزش باشند، نه اینکه خانواده‌ها ناچار به رجوع گسترده به موسسات غیرانتفاعی و مدارس وابسته به شرکت‌ها شوند.

او البته نقش این مدارس را مثبت دانست و تأکید کرد که آن‌ها «کمک بزرگی» برای پوشش تحصیلی در شهرستان بوده‌اند. اما واقعیت این است که این کمک در عین حال بازتابی از ضعف ساختار رسمی آموزش و پرورش است؛ ضعفی که سال‌هاست به شکل کمبود معلم، فرسودگی زیرساخت‌ها و مشکلات بودجه‌ای خود را نشان می‌دهد.

قنواتیان در بخش دیگری به حضور گسترده تحصیل‌کردگان گچسارانی در مدارس غیردولتی اشاره کرد؛ جوانانی که در آزمون‌های استخدامی موفق به جذب در بخش دولتی نشدند و اکنون در مدارس خصوصی تدریس می‌کنند. این موضوع دو وجه دارد: از یک سو باعث می‌شود ظرفیت‌های علمی شهرستان به‌کار گرفته شود، و از سوی دیگر نوعی سرخوردگی اجتماعی برای فارغ‌التحصیلان باقی می‌گذارد که چرا نظام آموزشی توان به‌کارگیری آن‌ها را ندارد.

به گفته او، موضوع جذب این نیروها به نماینده مجلس منتقل شده و رایزنی‌هایی برای یافتن راه‌حل انجام گرفته است. اما این توضیح بیش از آنکه خبر از راهکار عملی بدهد، یادآور وعده‌های تکراری است که سال‌هاست معلمان آزاد و حق‌التدریس می‌شنوند، بی‌آنکه به نتیجه ملموسی برسند.

در ادامه، مدیر آموزش و پرورش گچساران تغییرات مدیریتی را «امری طبیعی» دانست و با جمله‌ای تکراری از شأن معلمی به‌عنوان «شغل انبیا» یاد کرد. این سخنان اگرچه رنگ و بوی معنوی دارد، اما نمی‌تواند پاسخگوی دغدغه اصلی معلمان باشد؛ دغدغه‌ای که بیشتر از جنس امنیت شغلی، معیشت و آینده شغلی است تا شعارهای زیبا.

✍️ نتیجه: آنچه در این مراسم پررنگ شد، بیش از آنکه برنامه‌ای برای حل مشکلات باشد، بازتابی از تناقضات آموزش و پرورش در گچساران بود؛ تناقض میان شعارها و واقعیت‌ها، میان ظرفیت‌های انسانی و بیکاری، میان آرمان معلمی و مشکلات معیشتی.

نویسنده:عقل_خاکستری