واکنش غلامرضا تاجگردون  نماینده گچساران و باشت به خبرنگار منتقد در نشست خبری

واکنش غلامرضا تاجگردون  نماینده گچساران و باشت به خبرنگار منتقد در نشست خبری

نشست خبری غلامرضا تاجگردون، نماینده گچساران و باشت، به مناسبت روز خبرنگار برگزار شد.
یکی از خبرنگاران با تمجید از عملکرد عمرانی تاجگردون، وارد نقدهای فرهنگی و مدیریتی شد.  او گفت پروژه‌های عمرانی کافی نیستند و شهر نیاز به تغییر ذهنی و فرهنگی دارد. خبرنگار از نبود حضور مدیران و صنایع بزرگ در برنامه‌های فرهنگی انتقاد کرد. او به تضاد در عزل و نصب‌ها، مثل تغییر آقای حسینی، اشاره کرد. خبرنگار رفتار برخی صنایع را نوعی تخلف مشابه فساد مالی دانست.
او از تهدید رسانه‌ها توسط مدیران و محدودیت آزادی مطبوعات گلایه کرد. همچنین گفت برخی مدیران تحت فشار گروه‌هایی با نام «تاجگردونی» هستند.

تاجگردون در پاسخ ابتدا به طولانی بودن صحبت خبرنگار اعتراض کرد. او گفت سخنان خبرنگار شبیه دغدغه‌گویی است نه سؤال، و توصیه کرد فرهنگ به دولت وابسته نباشد.

تحلیل این نشست خبری را می‌توان از دو زاویه بررسی کرد: طرز سؤال و برخورد خبرنگار و نحوه پاسخ و برخورد غلامرضا تاجگردون.

۱. طرز سؤال و برخورد خبرنگار

• ترکیب تقدیر و نقد: خبرنگار ابتدا با تمجید از عملکرد عمرانی تاجگردون فضا را مثبت آغاز می‌کند («عملکرد شما بی‌نظیر است… اگر حتی یک‌سوم آن اجرا شود، مثل انفجار بزرگ خواهد بود»). این نوع شروع، تکنیک رایج برای کاهش تنش و آماده کردن طرف مقابل جهت پذیرش نقد است.
• طرح انتقادات ساختاری: سپس وارد پرسش‌های چالشی می‌شود؛ از کمبود توجه به مسائل فرهنگی گرفته تا تضاد در عزل و نصب‌ها، ناکارآمدی مسئولیت اجتماعی صنایع و حتی موضوع تهدید رسانه‌ها. این بخش لحن کاملاً تهاجمی‌تری دارد و خبرنگار عملاً جایگاه پرسش‌گری را با جایگاه «منتقد اجتماعی» ادغام کرده است.
• چالش در آزادی رسانه: اشاره مستقیم به تهدید رسانه‌ها و ممنوعیت انتشار انتقاد علیه مدیران، نشان از جسارت خبرنگار دارد. این بخش عملاً خط قرمزهای رایج محلی را هدف گرفت و به نوعی خبرنگار در جایگاه مدافع آزادی رسانه ظاهر شد.
• کمی طولانی و احساسی: نقد وارد است که خبرنگار بیش از حد سخنرانی‌وار صحبت کرد. به همین دلیل، سؤال‌ها به‌صورت بسته و مشخص نبودند و بیشتر حالت «بیانیه» داشتند. این باعث شد تاجگردون بتواند به راحتی از پاسخ جزئی طفره برود.

۲. طرز برخورد و پاسخ تاجگردون

• کنترل فضا با تذکر به زمان: تاجگردون ابتدا با اشاره به طولانی بودن صحبت («صحبت‌های شما بیش از پنج دقیقه طول کشید») عملاً کوشید تعادل جلسه را برگرداند و نشان دهد که خبرنگار از چارچوب پرسش خارج شده است. این نوع واکنش، هم جنبه مدیریتی دارد و هم می‌تواند نوعی بی‌اعتنایی به دغدغه‌ها تلقی شود.
• رد عذرخواهی خبرنگار: جمله «عذرخواهی قابل قبول نیست» می‌تواند هم به‌عنوان نوعی سخت‌گیری تعبیر شود و هم به‌عنوان نشان دادن اقتدار. اما از منظر ارتباطی، این جمله کمی تند بود و باعث شد فاصله عاطفی میان خبرنگار و نماینده بیشتر شود.
• جا به‌جا کردن موضوع: تاجگردون بحث اصلی خبرنگار (سهم فرهنگ، فشار گروه‌های خاص، تهدید رسانه‌ها) را به توصیه‌ای کلی درباره استقلال فرهنگ از دولت تقلیل داد. او با گفتن «فرهنگ را به دولت گره نزنید» پاسخ مصداقی نداد و عملاً بار حل مسئله را به جامعه و فعالان فرهنگی برگرداند.
• جلوگیری از ورود به بحران: در عین حال تاجگردون از ورود به مجادله مستقیم پرهیز کرد. او ضمن تأیید دغدغه‌ها، خبرنگار را به داشتن پرسش‌های مشخص دعوت کرد. این رویکرد باعث شد جلسه به تنش جدی کشیده نشود، هرچند خبرنگار احساس کرد پاسخی نگرفته است.

جمع‌بندی تحلیلی

• خبرنگار در طرح دغدغه‌ها شجاعانه عمل کرد و سعی داشت مرز میان خبرنگاری و مطالبه‌گری اجتماعی را کمرنگ کند. با این حال، طولانی و بی‌ساختار بودن سخنانش باعث شد قدرت پرسشگری‌اش کم شود.
• تاجگردون با هوشمندی از پاسخ به مصادیق گریخت، بحث را به سطحی نظری کشاند («فرهنگ باید مستقل از دولت باشد») و با تذکر زمانی و رد عذرخواهی اقتدار خود را نشان داد. اما همین اقتدار لحنی خشک و گاهی تدافعی به پاسخ‌هایش داد.
• نتیجه نهایی این تقابل: خبرنگار تصویر یک مطالبه‌گر مستقل و تاجگردون تصویر یک سیاستمدار کنترل‌کننده و محتاط از خود به‌جا گذاشتند. این تضاد هم می‌تواند نشانه پویایی فضای رسانه‌ای باشد و هم بیانگر محدودیت‌هایی که هنوز در نقد شفاف وجود دارد.

ادامه دارد …

نویسنده:عقل_خاکستری