شورای شهر و قحطی رجال؛ زنگ خطری برای نهادهای تأیید صلاحیت!

وقتی تبلیغات انتخاباتی با غلط املایی و خروجی‌های ضعیف هوش مصنوعی آغاز می‌شود، ماجرا فقط به اعتبار یک نامزد محدود نمی‌ماند؛ پای اعتبار نهادهای نظارتی نیز به میان می‌آید!

در گچساران و دیگر نقاط استان کهگیلویه و بویراحمد، برخی نامزدهای احتمالی انتخابات شوراهای شهر، فعالیت تبلیغاتی خود را با محتواهایی آغاز کرده‌اند که در آن‌ها غلط‌های املایی، ضعف در تنظیم متن و ایرادهای آشکار در خروجی‌های گرافیکی به چشم می‌خورد؛ محتواهایی که ظاهراً گاهی بدون بازبینی و نظارت حرفه‌ای منتشر می‌شوند.

شاید در نگاه نخست، این اشتباهات صرفاً به ضرر خود نامزدها باشد؛ فرصتی برای رقیبان و سوژه‌ای برای نقد در فضای مجازی. اما مسئله عمیق‌تر از این حرف‌هاست.

این اتفاق می‌تواند یک زنگ خطر باشد؛ نه برای یک نامزد، بلکه برای سازوکار انتخاب، نظارت و ارزیابی افرادی که قرار است مسئولیت اداره شهر را بر عهده بگیرند.

اگر فردی برای ورود به شورای شهر، با مسئولیت‌هایی در حوزه بودجه، نظارت بر شهرداری و تصمیم‌گیری درباره آینده شهر، پا به میدان می‌گذارد، طبیعی است که جامعه درباره میزان آمادگی، دقت، شناخت و توانایی برنامه‌ریزی او سؤال کند.

البته باید تأکید کرد که غلط املایی یا استفاده نادرست از هوش مصنوعی، به‌تنهایی معیار قضاوت درباره صلاحیت قانونی یا توانایی مدیریتی یک فرد نیست. اما تکرار چنین ضعف‌هایی می‌تواند ضرورت بررسی جدی‌تر آمادگی نامزدها و کیفیت برنامه‌های آنان را برجسته کند.

سؤال اصلی از نهادهای مسئول است!

اگر نامزدهایی با چنین ضعف‌هایی در تبلیغات اولیه ظاهر می‌شوند، آیا سازوکارهای موجود برای ارزیابی توانایی‌های مدیریتی، شناخت وظایف شورا و آمادگی افراد برای پذیرش مسئولیت عمومی، به‌اندازه کافی مورد توجه قرار گرفته است؟

آیا در کنار بررسی شرایط قانونی، به شناخت وظایف شورا، توانایی ارائه برنامه عملیاتی، آشنایی با مسائل مدیریت شهری و مسئولیت‌پذیری عمومی نیز توجه می‌شود؟

این پرسش‌ها به معنای متهم‌کردن نهادهای تأییدکننده صلاحیت نیست؛ بلکه مطالبه‌ای برای شفافیت بیشتر درباره معیارهای ارزیابی و حدود مسئولیت هر نهاد است.

زیرا تأیید صلاحیت قانونی، لزوماً به معنای تضمین توانایی مدیریتی، سواد رسانه‌ای یا مهارت اجرایی یک نامزد نیست؛ همان‌طور که ضعف در یک پوستر نیز به‌تنهایی اثبات‌کننده ناتوانی او در اداره شهر نخواهد بود.

اما اگر فاصله میان شرایط قانونی ورود به رقابت و آمادگی واقعی برای پذیرش مسئولیت عمومی نادیده گرفته شود، هزینه آن را در نهایت شهروندان خواهند پرداخت.

زنگ خطر را جدی بگیریم!

شورای شهر محل آزمون‌وخطای بی‌هزینه نیست. هر تصمیم اشتباه در مدیریت شهری می‌تواند بر بودجه عمومی، کیفیت خدمات، پروژه‌های عمرانی و زندگی روزمره مردم اثر بگذارد.

بنابراین، انتظار می‌رود نامزدها به‌جای شتاب در انتشار پوستر و شعار، برنامه‌های روشن، قابل ارزیابی و متناسب با مشکلات شهر ارائه کنند؛ و نهادهای مسئول نیز در چارچوب اختیارات قانونی خود، درباره معیارهای ارزیابی و سازوکارهای نظارتی شفاف‌سازی کنند.

آبروی یک نامزد ممکن است با یک تبلیغ ضعیف زیر سؤال برود؛ اما اگر ضعف در ارزیابی و نظارت به یک مسئله عمومی تبدیل شود، اعتماد مردم به سازوکارهای انتخاب و نظارت نیز آسیب خواهد دید.

پرسش پایانی

آیا آنچه امروز در برخی تبلیغات انتخاباتی دیده می‌شود، صرفاً خطای چند نامزد است یا نشانه‌ای از ضرورت بازنگری در شیوه معرفی، ارزیابی و سنجش آمادگی داوطلبان برای مدیریت شهری؟

پاسخ این پرسش را باید با بررسی شواهد، معیارهای قانونی و عملکرد نهادهای مسئول پیدا کرد؛ نه با پیش‌داوری.

انتخابات فقط انتخاب نام‌ها نیست؛ آزمون مسئولیت‌پذیری نامزدها و فرصتی برای تقویت اعتماد عمومی به نهادهای قانونی است. این زنگ خطر را نباید نادیده گرفت.

نویسنده:عقل_خاکستری