تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران با حضور بیش از ۳۴ میلیون نفر برگزار شد تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران که بهطور رسمی گزارش شده است با حضور بیش از ۳۴ میلیون نفر برگزار شده، در مقایسه با دیگر تظاهراتهای حکومتی در تاریخ جهان یک نمونه قابل توجه و منحصر به فرد است. این تظاهرات به
اختصاصی کرونا
کد خبر : 126825
تاریخ انتشار : پنجشنبه 23 بهمن 1404 - 0:31
کرونا :
امین کائیدی شادگان- پژوهشگر و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و رسانهای
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران با حضور بیش از ۳۴ میلیون نفر برگزار شد
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران که بهطور رسمی گزارش شده است با حضور بیش از ۳۴ میلیون نفر برگزار شده، در مقایسه با دیگر تظاهراتهای حکومتی در تاریخ جهان یک نمونه قابل توجه و منحصر به فرد است. این تظاهرات به مناسبت سالگرد انقلاب اسلامی ایران برگزار شد و از نظر مقیاس و شرکتکنندگان، در سطح وسیعی از مردم حضور داشتند. در اینجا برخی جنبههای مقایسهای را میتوان مطرح کرد:
1. مقیاس و تعداد شرکتکنندگان
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران: گفته میشود که این تظاهرات بیش از ۳۴ میلیون نفر را به خود جذب کرده که در مقایسه با دیگر تظاهراتهای تاریخ، عددی بسیار بزرگ است. این میزان شرکتکننده با توجه به جمعیت ایران (که در حدود ۸۵ میلیون نفر است) نشاندهنده مشارکت بسیار بالای مردم است.
تظاهرات میدان تیانآنمن (۱۹۸۹): هرچند این تظاهرات یکی از بزرگترین و شناختهشدهترین تظاهرات در تاریخ چین است، اما شمار شرکتکنندگان آن حدود میلیونها نفر بود و در نهایت با سرکوب شدید مواجه شد.
تظاهرات ضد آپارتاید در آفریقای جنوبی: این تظاهراتها در سطح ملی و جهانی تأثیرگذار بودند، اما تعداد دقیق شرکتکنندگان در آن تظاهراتها کمتر از ۳۴ میلیون نفر بود.
2. هدف و پیام تظاهرات
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴: هدف این تظاهرات تأکید بر دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران، تجدید عهد با اصول انقلاب، و حمایت از حکومت جمهوری اسلامی بود. این نوع تظاهرات معمولاً برای تقویت مشروعیت رژیم و نشان دادن حمایت عمومی از حکومت برگزار میشود.
تظاهرات ضد جنگ ویتنام: این تظاهراتها بهویژه به دلیل مخالفت با جنگ ویتنام و سیاستهای دولت ایالات متحده برگزار شدند و هدف آنها معطوف به تغییرات سیاسی و اجتماعی بود.
تظاهرات میدان تیانآنمن: هدف این تظاهرات، خواستههای دموکراتیک و اقتصادی و پایان دادن به فساد بود. برخلاف تظاهرات ۲۲ بهمن ایران که حمایت از حکومت بود، تیانآنمن بیشتر حول خواستههای اصلاحات سیاسی و دموکراتیک شکل گرفته بود.
3. نوع اعتراض و سرکوب
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴: این تظاهرات بهطور رسمی بهعنوان یک جشن ملی برگزار میشود و معمولاً در قالب جشنها و مراسم رسمی بوده و هیچگونه اعتراض سیاسی گستردهای در آن وجود ندارد. در واقع، این نوع تظاهرات بیشتر به نمایش وحدت و حمایت عمومی از حکومت میپردازد.
تظاهرات تیانآنمن: این تظاهرات بهطور مشخص علیه حکومت بود و در نهایت به سرکوب خونین و کشتار گسترده انجامید.
تظاهرات ضد آپارتاید: این تظاهرات بهویژه در برابر حکومت نژادپرستی بود و در نهایت به تغییرات عظیمی در ساختار حکومتی آفریقای جنوبی انجامید.
4. مشارکت روستاییان و مناطق دورافتاده
در تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران، یکی از نکات قابل توجه مشارکت مردم از تمامی نقاط کشور، شامل روستاها و مناطق دورافتاده است. این نکته ممکن است نشاندهنده حمایت گسترده و ملی از نظام جمهوری اسلامی باشد.
در مقایسه با دیگر تظاهراتها، بسیاری از تظاهراتهای بزرگ در تاریخ بیشتر در شهرها و مناطق مرکزی کشورها متمرکز بودهاند، اما در ایران، این تظاهراتها بهطور خاص نشاندهنده مشارکت وسیع اقشار مختلف اجتماعی، از جمله روستاییان، است.
5. تأثیرات بینالمللی و داخلی
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴: این تظاهرات بیشتر جنبه داخلی دارد و درون مرزهای ایران برگزار میشود. تأثیرات آن بیشتر بر سیاست داخلی و استحکام حکومت جمهوری اسلامی متمرکز است.
تظاهرات ضد جنگ ویتنام و میدان تیانآنمن: این تظاهراتها بیشتر در سطح بینالمللی تأثیرگذار بودهاند و توجه بسیاری از کشورهای جهان را به خود جلب کردهاند.
مقایسه با سایر تظاهراتها با در نظر گرفتن تبلیغات ضدایرانی و فشارهای خارجی
محیط سیاسی و فشارهای خارجی:
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران: همانطور که اشاره کردید، ایران تحت فشارهای سنگین تبلیغاتی، جنگهای نیابتی، تحریمهای اقتصادی، و حملات نظامی خارجی قرار دارد. در چنین شرایطی، تظاهراتی با حضور ۳۴ میلیون نفر، بهویژه در شرایطی که دشمنان خارجی و رسانههای ضدایرانی تلاش دارند تا ایران را بهعنوان یک حکومت سرکوبگر و قاتل معرفی کنند، نشاندهنده میزان بالای مقاومت، حمایت و انسجام داخلی است.
این تظاهرات در حقیقت نوعی “مقاومت ملی” در برابر تهاجم خارجی و تلاشهای برای ایجاد تفرقه و بیثباتی در کشور است. حضور گسترده مردم، علیرغم تلاشهای مخالفان برای تضعیف حکومت و ایجاد تصویر منفی از وضعیت داخلی ایران، میتواند نشاندهنده بیاثر بودن بسیاری از تبلیغات منفی و تأثیرگذار بودن سیاستهای داخلی در جذب حمایت مردمی باشد.
تظاهرات ضد جنگ ویتنام: یکی از بزرگترین فشارهای داخلی و خارجی که مردم ایالات متحده با آن مواجه بودند، بحران جنگ ویتنام و کشتهشدن هزاران سرباز آمریکایی بود. این جنگ با اعتراضات داخلی گسترده مواجه شد، اما برعکس، ایالات متحده به دلیل مشارکت در جنگی خارجی، نارضایتی عمومی بیشتری را تجربه کرد. در این وضعیت، تظاهراتها بیشتر بهدنبال پایان دادن به جنگ و تغییر سیاستهای خارجی دولت بودند.
تظاهرات میدان تیانآنمن: این تظاهرات نیز در پاسخ به فساد و خواستههای دموکراتیک برگزار شد، ولی در شرایطی که چین تحت فشارهای داخلی اقتصادی و سیاسی بود. سرکوب خونین آن تظاهرات نشان داد که حتی در یک نظام بستهتر، فشارهای داخلی و خارجی میتوانند تأثیرگذار باشند، ولی در ایران، مردم نشان دادهاند که حتی در شرایط مشابه، بهطور جمعی بهدنبال تقویت حکومت و پیشبرد اهداف ملی هستند.
تحریف واقعیتها و تلاش برای تضعیف مشروعیت حکومت:
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴: رسانههای جهانی و دشمنان ایران بهطور پیوسته تلاش کردهاند تا تصویری منفی از کشور بسازند، از جمله اتهامات مربوط به کشتن بیش از ۶۰ هزار نفر، سرکوب معترضان، و نقض حقوق بشر. این نوع اتهامات بهویژه پس از برخی اعتراضات داخلی و سرکوبهای آنها برجسته شدهاند. این فشارها و تبلیغات ضدایرانی اگرچه هدفشان تخریب اعتبار ایران است، اما حضور ۳۴ میلیون نفر در تظاهرات ۲۲ بهمن نشان میدهد که علیرغم این تبلیغات، بخش عمدهای از مردم ایران همچنان از حکومت خود حمایت میکنند.
در این شرایط، شرکت گسترده مردم میتواند بهعنوان یک پاسخ قوی به این تبلیغات تلقی شود. این یک پیامی است که نشان میدهد برخلاف تمام این ادعاها، حمایتهای داخلی از نظام همچنان پایدار است و مردم بهویژه در برابر فشارهای خارجی و داخلی، بهدنبال حفظ امنیت و استقلال کشور خود هستند.
تظاهرات ضد آپارتاید: در آفریقای جنوبی نیز فشارهای جهانی و داخلی علیه رژیم آپارتاید وجود داشت، ولی در نهایت، تظاهراتهای ضد نژادپرستی و ضد حکومتی بهویژه در سالهای آخر به شکست آپارتاید و تغییرات اجتماعی در کشور منتهی شد. در آن زمان، خارجیها و گروههای مختلف از فشارهای بینالمللی برای پایان دادن به رژیم آپارتاید استفاده میکردند، اما تظاهراتهای داخلی با شدت بیشتری ادامه یافت.
تأثیرات جهانی و حمایت داخلی در شرایط بحران:
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴: ایران نهتنها با فشارهای داخلی بلکه با حملات نظامی و تهدیدات متعدد از سوی کشورهای خارجی مواجه است. برخلاف برخی تظاهراتهای بزرگ جهانی که معمولاً در واکنش به فشارهای داخلی (مانند جنگ یا فساد) برگزار میشوند، تظاهرات ۲۲ بهمن ایران میتواند بهعنوان یک نماد از وحدت در برابر دشمنان خارجی و داخلی دیده شود. حتی با وجود اینکه ایران تحت تحریمهای سنگین اقتصادی است و تبلیغات دشمنان بهدنبال آسیب رساندن به مشروعیت جمهوری اسلامی است، حضور گسترده مردم بهویژه در مناطق دورافتاده و روستایی، نشاندهنده میزان بالای اعتماد و وفاداری به حکومت است.
تظاهرات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در آمریکا: این تظاهراتها نیز در پاسخ به تهدیدات خارجی (حملات تروریستی) بود. در واقع، این نوع تظاهراتها بهنوعی نشاندهنده وحدت مردم در برابر تهدیدات خارجی است که برای مقابله با بحرانهای جهانی و حفظ امنیت ملی برگزار میشوند.
نتیجهگیری:
تظاهرات ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ ایران در مقایسه با دیگر تظاهراتهای بزرگ جهانی ویژگیهایی منحصر به فرد دارد. از یک سو، فشارهای خارجی، تحریمها و تبلیغات منفی علیه ایران، تلاش میکنند تا مشروعیت حکومت را زیر سوال ببرند و از سوی دیگر، حضور میلیونی مردم در این تظاهرات نشاندهنده پایداری حمایت داخلی و تأکید بر وحدت ملی است. در شرایطی که دشمنان خارجی سعی دارند تا با دامن زدن به خشونت و بحرانها تصویر منفی از ایران بسازند، چنین تظاهراتی خود یک پیام قوی از مقاومت و ادامه حمایت مردم از نظام جمهوری اسلامی است.
نویسنده:امین کائیدی شادگان- پژوهشگر و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و رسانهای
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0