ایران ۱۴۰۴؛ وقتی جنگ خیابانی شکست خورد و جنگ روایتها آغاز شد
ایران ۱۴۰۴؛ وقتی جنگ خیابانی شکست خورد و جنگ روایتها آغاز شد آنچه در سال ۱۴۰۴ در ایران رخ داد، نه یک «اعتراض کلاسیک» بود و نه یک «جنبش اجتماعی خودجوش». دادههای میدانی نشان میدهد با یک پروژه ترکیبی مواجه بودیم؛ پروژهای که همزمان اقتصاد شهری، زیرساخت خدمات عمومی، نمادهای حکمرانی و حتی هویت فرهنگی
کرونا :
ایران ۱۴۰۴؛ وقتی جنگ خیابانی شکست خورد و جنگ روایتها آغاز شد
آنچه در سال ۱۴۰۴ در ایران رخ داد، نه یک «اعتراض کلاسیک» بود و نه یک «جنبش اجتماعی خودجوش». دادههای میدانی نشان میدهد با یک پروژه ترکیبی مواجه بودیم؛ پروژهای که همزمان اقتصاد شهری، زیرساخت خدمات عمومی، نمادهای حکمرانی و حتی هویت فرهنگی جامعه را هدف گرفت.
وقتی ۳۰۵ آمبولانس و اتوبوس، ۲۴ پمپبنزین، ۷۰۰ مغازه مردم، ۳۰۰ منزل شخصی، ۷۵۰ بانک، ۴۱۴ ساختمان دولتی، ۷۴۹ خودروی پلیس، ۲۰۰ مدرسه، ۳۵۰ مسجد و صدها خودروی شخصی به آتش کشیده میشود، دیگر نمیتوان از «اعتراض مدنی» سخن گفت؛ این یک الگوی شناختهشده بیثباتسازی شهری است.
جنگ علیه زندگی روزمره
انتخاب اهداف تصادفی نبود. تخریب ایستگاههای اتوبوس، آمبولانسها، عابربانکها و پمپبنزینها یعنی حمله مستقیم به گردش عادی زندگی مردم. این همان تاکتیکی است که در جنگهای هیبریدی برای فلجسازی روانی جامعه بهکار میرود: ایجاد حس ناامنی دائمی، بیثباتی اقتصادی و فروپاشی اعتماد عمومی.
اما نقطه شکست پروژه دقیقاً همینجا رقم خورد. وقتی مغازهدار، راننده، خانوادهها و طبقه متوسط مستقیماً قربانی شدند، بدنه اجتماعی از آشوب فاصله گرفت. پروژهای که قرار بود «مردم علیه حاکمیت» باشد، در عمل به «مردم علیه آشوب» تبدیل شد.
از خیابان تا اتاقهای فکر خارجی
حمایت آشکار ترامپ، اپوزیسیون خارجنشین، سلطنتطلبها و جریانهای تجزیهطلب نشان داد این بحران فقط داخلی نبود. الگوی فشار حداکثری اقتصادی، تحریک رسانهای، عملیات روانی و سپس فعالسازی خیابان، نسخهای تکراری از سناریوهای ونزوئلا، اوکراین و برخی کشورهای عربی است.
اما تفاوت ایران در یک نقطه کلیدی بود: اپوزیسیون فاقد رهبری واحد، برنامه حکمرانی و انسجام سیاسی بود. چندپارگی، رقابتهای شخصی و تضاد ایدئولوژیک باعث شد پروژه خیابانی بدون فرماندهی استراتژیک باقی بماند.
پیام بازداشتها؛ پایان فاز میدانی
دستگیری ۸۰۰ نفر از عناصر فعال، از جمله افراد خارجی، نشان داد فاز خیابانی عملیات به پایان رسیده است. این مرحله، در ادبیات امنیتی، «جمعبندی شبکهای» نام دارد؛ یعنی شناسایی هستهها، قطع زنجیرههای ارتباطی و بازگرداندن کنترل میدانی.
اما این پایان ماجرا نیست.
میدان جدید جنگ: اقتصاد و رسانه
آرامش امروز خیابانها به معنای پایان بحران نیست. میدان نبرد به دو جبهه منتقل شده است:
- اقتصاد: فشار معیشتی بهعنوان موتور تولید نارضایتی
- رسانه و روایت: بازتعریف آشوب بهعنوان «جنبش آزادیخواهانه» در افکار عمومی جهانی
غرب دیگر به دنبال تانک و سرباز نیست؛ روایت، تحریم و جنگ شناختی ابزار جدید سلطه است.
جمعبندی ژئوپلیتیک
۱۴۰۴ نشان داد پروژه براندازی خیابانی در ایران شکست خورد؛ نه بهدلیل نبود نارضایتی، بلکه بهدلیل خطای راهبردی طراحان خارجی و اپوزیسیون وابسته. آنها مردم را هدف گرفتند، نه نظام را؛ و همین، پروژه را از درون منفجر کرد.
اما هشدار نهایی روشن است:
جنگ تمام نشده؛ فقط شکل آن تغییر کرده است. اگر میدان اقتصاد و رسانه مدیریت نشود، نسخه بعدی بحران نه با کوکتل مولوتف، بلکه با فروپاشی اعتماد اجتماعی طراحی خواهد شد.
ایران امروز در آرامش است؛ اما آرامش پایدار، محصول امنیت صرف نیست؛ نتیجه مدیریت هوشمند اقتصاد، روایت و افکار عمومی است.
نویسنده:
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0