وقتی ترامپ از «مردم» حرف می‌زند؛ مثلثی برای آشوب، نه دلسوزی

این تحلیلی–افشاگرانه است و خط قرمز حقوقی را هم رد نمی‌کند.

وقتی ترامپ از «مردم» حرف می‌زند؛ مثلثی برای آشوب، نه دلسوزی

جمله‌ای که دونالد ترامپ به‌تازگی بر زبان آورد ــ «اگر ایران با معترضان برخورد کند، به ایران حمله می‌کنم» ــ در نگاه اول شبیه یک تهدید نظامی یا حتی دفاع از حقوق مردم به‌نظر می‌رسد. اما در واقع، این جمله نه تهدید است و نه دلسوزی؛ بلکه قطعه‌ای کلیدی از یک مثلث آشوب است.

مثلثی با سه ضلع مشخص: مردم ایران، دولت ایران و آمریکا؛
مثلثی که هدف آن نه تغییر، بلکه فرسایش است.

ضلع اول: آمریکا؛ طراح آشوب بدون هزینه

آمریکا در این مدل، قرار نیست وارد میدان شود. نه سربازی اعزام می‌کند، نه جنگی را آغاز می‌کند. نقش واشنگتن ساده اما خطرناک است:
تحریک، تهدید مشروط و بهره‌برداری از واکنش‌ها.

ترامپ به‌خوبی می‌داند که:

• اگر دولت ایران برخورد کند، روایت «سرکوب» آماده است؛
• اگر برخورد نکند، بی‌ثباتی و ناامنی گسترش می‌یابد.

در هر دو حالت، آمریکا برنده روایت است، بدون آن‌که هزینه‌ای بدهد. این همان جنگی است که با جمله آغاز می‌شود، نه با موشک.

ضلع دوم: مردم ایران؛ ابزار فشار در پروژه خارجی

در این مثلث، مردم ایران بازیگر اصلی نیستند؛ هرچند بیشترین هزینه را می‌پردازند.
مطالبات اقتصادی، اجتماعی و معیشتی واقعی است، اما لحظه‌ای که قدرت خارجی وارد صحنه می‌شود، اعتراض از مسیر اصلاح خارج و به سوخت پروژه فشار تبدیل می‌شود.

آمریکا نه به نتیجه اعتراض کار دارد و نه به بهبود وضعیت مردم.
آنچه واشنگتن می‌خواهد، واکنش است؛
زیرا اصلاح، پروژه آشوب را می‌کشد، اما تنش آن را زنده نگه می‌دارد.

ضلع سوم: دولت ایران؛ هدف فرسایش دائمی

دولت ایران در مرکز این مثلث، در وضعیتی قرار داده می‌شود که هر انتخابش هزینه دارد:

• برخورد کند → فشار بین‌المللی، تهدید خارجی، اجماع‌سازی رسانه‌ای
• برخورد نکند → ناامنی، فرسایش اقتدار، ضربه به اقتصاد و زندگی مردم

این دقیقاً همان تله‌ای است که آمریکا طراحی کرده:
بردی برای واشنگتن، باختی فرسایشی برای ایران، و هزینه‌ای که مردم می‌پردازند.

حقیقت پنهان جمله ترامپ

جمله ترامپ درباره «حمله در صورت برخورد»، دفاع از مردم نیست؛
این جمله چراغ سبز به آشوب کنترل‌شده است.

آمریکا از فروپاشی ناگهانی می‌ترسد،
اما از آشوب ممتد، بی‌ثباتی خزنده و درگیری داخلی استقبال می‌کند.

نه برای نجات مردم،
بلکه برای درگیر کردن ایران با خودش.

جمع‌بندی

آنچه امروز در قالب تهدید لفظی ترامپ دیده می‌شود، بخشی از یک الگوی شناخته‌شده است:

• آمریکا طراح بحران است
• مردم ابزار فشارند
• دولت ایران هدف فرسایش

و این مثلث، اگر شکسته نشود، نه به اصلاح می‌رسد و نه به ثبات؛
فقط هزینه‌ها را بالا می‌برد.

نویسنده:امین کائیدی شادگان- تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک