بررسی  طرح ایجاد بازارچه دائمی صنایع دستی در گچساران

بررسی  طرح ایجاد بازارچه دائمی صنایع دستی در گچساران با توجه به نکاتی که می توان ارائه کرد، به شرح زیر است:

✅ ۱. حضور معلولین در بازارچه صنایع دستی

🔹 در خبر رسمی منتشرشده توسط ایرنا و دیگر منابع، به‌صورت مستقیم اشاره‌ای به مشارکت معلولین نشده است، اما در ایران، به‌ویژه در حوزه صنایع دستی، معلولان یکی از گروه‌های فعال در تولید هستند.
🔹 در گچساران نیز مانند سایر شهرها، برخی از هنرمندان صنایع دستی از جامعه توان‌یابان (معلولین جسمی-حرکتی یا شنوایی) هستند که اگر غرفه‌ها به‌صورت مناسب‌سازی‌شده طراحی شوند، امکان اشتغال و عرضه محصولات آن‌ها فراهم خواهد شد.

✅ پیشنهاد مهم: نهادهای حمایتی مثل بهزیستی باید از همان مراحل آغازین در پروژه دخالت داده شوند تا فرصت برابری برای حضور هنرمندان معلول ایجاد شود.

✅ ۲. بودجه ۱۲۰ میلیارد ریالی زیاد است یا کم؟

🔸 بودجه اعلام‌شده معادل ۱۲ میلیارد تومان است (با فرض ریال رسمی).
🔸 این میزان بودجه برای:

• ساخت ۲۶ غرفه،
• تأسیسات زیربنایی (آب، برق، گاز، تهویه، امنیت)،
• محوطه‌سازی و تجهیزات نمایشگاهی،
  نسبتاً متوسط و قابل قبول است.

📌 در مقایسه با پروژه‌های مشابه در سایر استان‌ها (مانند یزد، تبریز یا زنجان)، این رقم نه بسیار زیاد است نه کم؛ اما باید شفاف‌سازی شود که این بودجه فقط برای ساخت فیزیکی بازارچه است یا شامل تبلیغات، آموزش، حمایت از هنرمندان و برندسازی هم می‌شود.

✅ نتیجه: بودجه برای ساخت اولیه کافی است، اما برای بهره‌برداری با کیفیت و پایدار، به بودجه‌های مکمل نیاز است.

✅ ۳. اشتغال‌زایی احتمالی این طرح

🔹 طبق آمار اداره میراث فرهنگی گچساران، حدود ۲٬۰۰۰ نفر در حوزه صنایع دستی فعالیت می‌کنند.
🔹 اگر فقط ۲۶ غرفه داشته باشیم، به‌طور مستقیم می‌تواند برای:

• ۲۶ تا ۵۲ نفر اشتغال‌زایی مستقیم (هر غرفه ۱ تا ۲ نفر) ایجاد کند.
• و تا ۲۰۰ نفر به‌طور غیرمستقیم (تولیدکننده در خانه، تأمین‌کننده مواد اولیه، حمل‌ونقل، بسته‌بندی، فروش آنلاین و…)

🎯 در صورت گسترش بازارچه، ایجاد فروشگاه آنلاین و نمایشگاه‌های فصلی در کنار آن، این عدد می‌تواند تا ۳۰۰–۵۰۰ شغل غیرمستقیم برسد.

✅ ۴. نقش متولیان در مدیریت

🔸 براساس خبر رسمی، شهرداری دوگنبدان مجری پروژه است و همکاری با اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گچساران انجام شده.
🔸 این پروژه چند متولی دارد:

• شهرداری: تأمین زیرساخت، نگهداری فضا و مسائل شهری
• میراث فرهنگی: شناسایی هنرمندان، برگزاری نمایشگاه‌ها، تأیید کیفیت محصولات
• فرمانداری: نظارت کلان و تأمین منابع مالی از بودجه‌های شهرستان
• نهادهای حمایتی (مثل بهزیستی، کمیته امداد): حمایت از اقشار خاص

⚠️ چالش: اگر هماهنگی نهادها کافی نباشد یا نقش متولی اصلی مشخص نباشد، بهره‌برداری از بازارچه دچار اختلال خواهد شد (نمونه مشابه این مشکل در برخی شهرهای دیگر دیده شده است).

✅ راه‌حل: تشکیل یک ستاد اجرایی با حضور نمایندگان ذی‌نفعان (هنرمندان، شهرداری، بهزیستی، گردشگری) برای تصمیم‌گیری مستمر و شفاف.

📌 جمع‌بندی تحلیلی

ما می توانیم  مقالاتی برای بهره‌برداری بهتر از این بازارچه بنویسم که شامل:
✅ فروش آنلاین،
✅ غرفه‌گردانی چرخشی،
✅ آموزش هنرمندان،
✅ حمایت از بانوان و معلولین،
✅ جذب گردشگر باشه.
به نظر می رسد بازارچه در آینده داستان‌های دیگری خواهد داشت.

نویسنده:امین کائیدی شادگان