امین کائیدی شادگان- پژوهشگر و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و رسانهای
اورانیوم گمشده ایران؛ پروندهای که هنوز باز است
اورانیوم گمشده ایران؛ پروندهای که هنوز باز است 🔻 از تایید بازرسان تا سایه تهدید نظامی در اسناد رسمی آژانس بینالمللی انرژی اتمی، گزارشی ثبت شده که نشان میدهد بخشی از اورانیوم غنیشده ایران که باید در یک سایت خاص وجود میداشت، از نظر مکانیابی بازرسان ناپدید بوده است. این موضوع نه شایعه، بلکه گزارشی
کرونا :
امین کائیدی شادگان- پژوهشگر و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و رسانهای
اورانیوم گمشده ایران؛ پروندهای که هنوز باز است
🔻 از تایید بازرسان تا سایه تهدید نظامی
در اسناد رسمی آژانس بینالمللی انرژی اتمی، گزارشی ثبت شده که نشان میدهد بخشی از اورانیوم غنیشده ایران که باید در یک سایت خاص وجود میداشت، از نظر مکانیابی بازرسان ناپدید بوده است. این موضوع نه شایعه، بلکه گزارشی مستند و تأییدشده از سوی نهاد رسمی نظارتی بر برنامههای هستهای جهان است.
ایران بعدها مدعی شد که مکان دقیق مواد مشخص شده، اما منابع غربی و اسرائیلی همچنان این ادعا را مشکوک و ناقص دانستهاند. حتی رسانههایی چون رویترز و نیویورکتایمز، فقدان اطلاعات کامل درباره مکان و امنیت این مواد را “تهدیدی بالقوه برای امنیت جهانی” توصیف کردهاند.
🔻 چرا این موضوع مهم است؟
در دنیای دیپلماسی هستهای، هر گرم اورانیوم غنیشده در سطح بالاتر از ۲۰ درصد، حکم طلا را دارد؛ نه فقط از نظر ارزش، بلکه از منظر استراتژیک. گمشدن چند کیلوگرم از این ماده، به معنی گمشدن بخشی از زنجیره تولید سلاح اتمی احتمالی است.
این گمشدگی اگرچه از نظر فنی میتواند ناشی از اشتباه ثبت یا جابهجایی داخلی باشد، اما از منظر امنیتی، فرضیههای خطرناکتری هم مطرح است:
– انتقال مخفیانه به سایت سری؟
– مخفیسازی برای سناریوی بازدارندگی نظامی؟
– سناریوی خودزنی برای تحریک افکار عمومی یا ایجاد مانع در روند مذاکره؟
🔻 کشف مکان اورانیوم گمشده؛ آستانه حمله یا ابزار تهدید؟
بر اساس برخی گزارشهای اطلاعاتی، تلاشهای گستردهای از سوی اسرائیل و ایالات متحده در جریان است تا با استفاده از فناوریهای جاسوسی پیشرفته و اطلاعات HUMINT (منابع انسانی) مکان این اورانیوم را پیدا کنند.
در صورت کشف دقیق مکان و اثبات اینکه این مواد در مکانی سری و نظامی ذخیره شدهاند، میتواند بهانهای برای حمله پیشگیرانه اسرائیل باشد. این مدل حملات در دکترین امنیتی اسرائیل با عنوان «دکترین بگین» شناخته میشود که براساس آن، اگر کشوری در آستانه دستیابی به سلاح هستهای باشد، حمله پیشگیرانه مشروع دانسته میشود.
نمونههای تاریخی آن:
– حمله اسرائیل به راکتور اتمی عراق (۱۹۸۱)
– حمله به سایت سوریه در دیرالزور (۲۰۰۷)
– حملات سایبری و فیزیکی به تاسیسات هستهای ایران (۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳)
🔻 آیا این یک تله اطلاعاتی است؟
برخی تحلیلگران معتقدند که طرح موضوع “اورانیوم گمشده” ممکن است بخشی از جنگ روانی علیه برنامه هستهای ایران باشد. یعنی:
– انتشار گزینشی اطلاعات برای ایجاد مشروعیت حمله نظامی
– تست واکنش ایران در فضای دیپلماتیک و رسانهای
– آمادهسازی افکار عمومی جهانی برای یک حمله آینده
🔻 جمعبندی:
پرونده اورانیوم گمشده ایران نهتنها بسته نشده، بلکه به یک مین فعال در صحنه ژئوپلیتیک منطقه تبدیل شده است. هرگونه کشف مکان این مواد، بدون توافقات دیپلماتیک، میتواند بهانهای برای آغاز دور جدیدی از تنش یا حتی جنگ باشد. ایران از سویی تلاش میکند موضوع را عادی جلوه دهد، و از سوی دیگر، دشمنان منطقهای آن به دنبال بهرهبرداری نظامی و روانی از همین خلأ اطلاعاتی هستند.
📌 آیا این اورانیوم واقعاً گم شده بود یا مخفی شده؟
📌 و آیا کشف آن منجر به یک حمله واقعی خواهد شد یا فقط یک بازی در جنگ روایتهاست؟
پاسخ این پرسشها میتواند سرنوشت خاورمیانه را تغییر دهد.
نویسنده:امین کائیدی شادگان- پژوهشگر و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و رسانهای
برچسب ها :اتمی ، امین کائیدی شادگان ، اورانیوم گمشده ایران؛ پروندهای که هنوز باز است ، گم شده ، مخفی شده
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0