خلاصه ای از ۱۷ اصل کار تیمی

خلاصه ای از ۱۷ اصل کار تیمی

صفات بیان شده در کتاب ۱۷ اصل کار تیمی:

۱ ) سازگار و انعطاف پذیرند: کار تیمی با خشکی و انعطاف ناپذیری سازگار نیست. جلوی خشونت خویش را می توان گرفت، بر ترس می توان غلبه کرد و تنبلی را با انضباط از خود دور کرد. اما خشکی دماغ علاجی ندارد، و بذر انهدام را در درون خود دارد. اگر بخواهید با دیگران کار کنید و در تیم عضوی موثر باشید باید از انطباق بر تیم ترسی نداشته باشید. بازیگران سازگار و انعطاف پذیر تیم:
الف- آموختن را دوست دارند؛
ب- احساس امنیت می کنند؛
پ- خلاق هستند؛
ت- خدمت به مردم را دوست دارند.
۲) تشریک مساعی: اول باید با یکدیگر کار کرد و بعد با هم برنده شد. چالش های بزرگ، کار تیمی بزرگ می طلبد، و ضروری ترین صفتی که تیم را در کارهای دشوار موفق می سازد همکاری همراه با همدلی اعضای آن است و این یعنی اینکه با دل و جان با یکدیگر کار کنیم. طبق نظر نویسنده چهار تحول باید رخ دهد تا همکاری اعضای تیم همدلانه شود:
الف- تحول در بینش: به اعضای تیم به چشم همکارانی همدل بنگرید نه به چشم رقیب؛
ب- نگرش: اگر می خواهید ذهنیتی پیدا کنید که خود و اعضای تیم را به جای رقیب، مکمل یکدیگر بدانید از اعضای تیم حمایت کنید؛
ج- کانون توجه: به جای خود، تیم را در کانون توجه قرار دهید؛
د- به نتیجه بیندیشید. همکاری و همدلی، چند را، چندان می کند.
۳) تعهدپذیرند: هنگامی که خود را به انجام کـاری متعهد می کنید، خداوند هم به یاری شما می آید. دستهایی به یاری می آیند که اگر تعهدی نداشتید نمی آمدند. بسیاری از مردم تعهد را از دریچه احساس خود می نگرند. احساس آنها راهنمای انجام تعهد است. اما تعهد راستین چیز دیگری است. تعهد امری احساسی نیست بلکه ریشه آن در منش ماست. تعهد معمولاً درگیر و دار سختی خود را نشان می دهد. تعهد به استعداد و توانایی بستگی ندارد. تعهد بر اثر انتخاب ایجاد می شود، نه بر اثر شرایط.  تعهدی می ماند که مبتنی بر ارزش ها باشد. زیرا پذیرش تعهد یک چیز است و پایبندی به آن چیز دیگر.
۴) ارتباط برقرار می کنند: تیم یعنی یک جان در چندین بدن. مثل خردمندان فکر کنید، اما با مردم به زبان خودشان حرف بزنید. خلاصه کلام این است که نمیتوان کار تیمی انجام داد، مگر اینکه بازیکنان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. اگر ارتباط نباشد تیمی در کار نیست، بلکه جمعی از افراد هستند که پیوندی با یکدیگر ندارند. ارتباط بازپایه های اعتماد را محکم می سازد. داشتن مقاصد پنهان و ایجاد ارتباط از طریق شخص ثالث مناسبات تیم را تضعیف می کند. مردم به کاری که در آن به بازی گرفته شوند دل می دهند.
۵) صلاحیت : اعضای لایق هر تیمی توانایی و صلاحیت انجام کار تیمی را در بهترین وجه ممکن دارند. آدم های لایق و با کفایت تعالی طلب هستند. تعالی، ارزش ما را برپایه توانایی و ظرفیت خود ما می سنجد. آدمهای باکفایت به متوسط قانع نمی شوند. نیروی خود را بر کار خویش متمرکز می سازند و کیفیت کار خود را پایین نمی آورند.
۶) قابل اعتماد هستند: از آنهایی که بحث و استدلال می کنند نترسید، از کسانی بترسید که در بحث و گفتگو طفره می روند. پایه های اعتماد به نظر نویسنده عبارتند از:
الف- انگیزه اصلی: نویسنده نظر داده است که سعی می کنم انگیزه های خود را در چارچوبی درست قرار دهم و اعضای تیم را نیز به همین کار تشویق می کنم. بنابراین اگر کسی باشد که مصلحت خود را بر مصلحت تیم مقدم داند قابل اعتماد نخواهد بود؛
ب- مسئولیت: در تحلیل نهایی، صفت مشترک همه آدم های موفق مسئولیت پذیری آنها است. انگیزه به ما می فهماند که چرا اشخاص قابل اعتماد هستند، اما احساس مسئولیت اشخاص نشان می دهد که می خواهند قابل اعتماد باشند؛
ج- فکرکــردن: قابلیت اعتماد فراتر از مسئولیت پذیری است. مسئولیت پذیری باید با فکر همراه باشد تا به درد بخورد؛
د- پایداری: اگر همیشه نتوان بر افراد در کار تیمی اعتماد کرد، هیچگاه به آنها اعتماد نکنید. پایداری فراتر از استعـداد است. منشی را می طلبد که به رغم دشواری ها جا نزند.
۷) نظم و ترتیب : در کوره ی انضباط است که استعداد به توانایی تبدیل می شود. انضباط در اصل انجام کارهایی است که نمی خواهید انجام دهید، تا دست به انجام کاری بشوید که می خواهید انجام دهید. اشخاص باید در سه زمینه انضباط ایجاد کنند تا برای کار تیمی مفید باشند:
الف- انضباط اندیشیدن: اگر ذهن خود را فعال نگاه دارید پیوسته به چالش هایی ذهنی روی می آورید و همواره به چیزهای خیر می اندیشید؛
ب- انضباط احساسات: نگذارید احساسات شما را از کاری که باید انجام دهید باز دارد یا به کاری که نباید انجام دهید وا دارد؛
پ- انضباط لازم برای اقدام و عمل: تفاوت برنده یا بازنده بودن درعمل و بی عملی است. (۹۳)
۸) بها دادن : بر ارزش اعضا افزودن کاری بزرگ است. بیشتر مردم وقتی که به وضع موجود راضی می شوند از صعود به قله های بالاتر باز می مانند. اعضای تیم، کسی را که بتواند آنان را بالا ببرد، و بر توان و ظرفیت آنها بیفزاید دوست دارند. کسانی که یاران تیمی خود را پر و بال می دهند و راه رشدشان را می گشایند چند ویژگی مشترک دارند:
الف- یاران تیمی خود را قدر می شناسند؛
ب- ارزش های یاران تیمی را ارج می نهند؛
پ- قدر و منزلت یاران تیمی را بالا می برند؛
ت- به دیگران بال و پر می دهند قبل از آنکه خود بال و پر گشایند. حقیقت این است که مردم همیشه به کسی که بزرگشان کند نزدیک می شوند و از کسی که از قدرشان بکاهد دوری می جویند.
۹) شور و اشتیاق : هیچ کار بزرگی بدون اشتیاق انجام نشده است. در کار تیمی هیچ چیز جای اشتیاق را نمی گیرد. تیمی که محفل مشتاقان باشد نیرویی شگرف می یابد، و چنین نیرویی منشاء قدرت می شود. انسان های موفق می دانند که نگرش انسان دست خود اوست و اشتیاق بخشی از آن است. کسانی که دست روی دست می گذارند تا نیرویی از خارج اشتیاق شان را برانگیزد ریزه خوار دیگرانند. اگر بازی را آغاز نکنید برنده نمی شوید. بر ترس غلبه کنید. برای غلبه بر ترس، باید ترس را احساس کنید و بعد دست به عمل بزنید. راه شکست دادن ترس فقط این است که با آن رو به رو شویم و سپس گامی عملی برداریم. همین طور اگر بخواهیم از مشتاقان باشیم، باید در این راه گام برداریم.
۱۰) هدفمندی: زندگی کردن با عقاید جهانیان و همچنین فرورفتن در لاک عقاید و افکار خویش آسان است. اما انسان بزرگ کسی است که هم در میان جمع باشد و هم استقلال رأی و عقیده خود را حفظ کند.
تیمی در کار تیمی خود موفق می شود که اعضای آن برای رسیدن به مقصد مصمم باشند و هوش و حواسشان به کارشان باشد. نویسنده از قول «ویتنی» نخستین رئیس آزمایشگاه پژوهشی جنرال الکتریک گفته است: «بعضی از مردم هزاران دلیل می آورند که چرا کاری را که می خواهند انجام دهند نمی توانند. درصورتی که فقط یک دلیل نیاز دارند که چرا می توانند». طول عمر ما دست خودمان نیست، اما صرف عمر دست خود ماست. اگر هدفی را دنبال کنیم، از عمر و استعدادی که خداوند به ما عطا کرده نهایت استفاده را خواهیم کرد.
۱۱) احساس رسالت می کنند: راز کامیابی، پایداری در راه هدف است. کسی که «چرا»یی دارد کــه برای آن زندگی می کند تقریباً «چگونه» ای را تحمل می کند. اعضای تیمی که رسالتی را بر دوش خود احساس کنند و خود را نسبت به تیم متعهد سازند، اجازه می دهند که رهبر تیم وظیفه ی رهبری خود را انجام دهد. نویسنده برای آنان که احساس رسالت می کنند چهار ویژگی را شناسایی و معرفی کرده است:
الف- هدف تیم را می دانند؛
ب- می گذارند که رهبر تیم، رهبری کند؛
پ- ابتدا توفیق تیم را می خواهند بعد توفیق خود را؛
ت- به هر کاری که لازم باشد دست می زنند تا رسالت خود را انجام دهند.
۱۲) آماده اند: آمادگی، تفاوت بین برد و باخت است. دستاوردهای چشمگیر در کار تیمی، حاصل آمادگی عادی و معمولی است. آمادگی از آنجا آغاز می شود که بدانید برای چه چیزی آماده می شوید. برای موفقیت درهر کاری باید مراقب جنبه های ذهنی خود باشید و همچنین خود را ازنظر جسمی آماده کنید. باید به خود، تیم و نیز موقعیتی که در آن هستید نگرشی مثبت داشته باشید. «هنری فورد» عقیده داشت که: «راز کامیابی بیش از هر چیز دیگر در آمادگی است». آمادگی ایجاب می کند که به مسیر حرکت آینده بیندیشیم به طوری که اکنون دریابیم که بعدها چه نیازی داریم.
۱۳) رابطه مندی: آن کس که عقاید خویش را بیشتر از اعضای تیم دوست دارد و عقیده های خود را پیش می برد، کار تیمی را از حرکت باز می دارد. وقتی که پای مناسبات به میان می آید همه چیز با احترام و ارج نهادن دیگران آغاز می شود. جورج مک دونالد شاعر اسکاتلندی عقیده دارد: «کسی که به من اعتماد می کند از کسی که مرا دوست دارد گامی فراتر نهاده است.»
۱۴) درپی ارتقای خویشند: ارتقای شما، ارتقای تیم و کار تیمی است. چنان بیاموزید که گویی عمری جاودانه دارید. چنان زندگی کنید که گویی همین فردا پایان عمر شماست. نویسنده از قول مدیرعامل جوان «نوکیا» در ارتباط با ارتقا می نویسد که استراتژی او دو خط را دنبال می کرد. نخست تصمیم گرفت که تلاش های سازمان را در فناوری اطلاعات متمرکز سازد. کار مهم دیگر این بود که به آدمها توجه کند. زیرا او تشخیص داد که ارزش شرکت به منابع انسانی است و نه به منابع طبیعی. او می گوید: «آموزش مدام حق هر کسی است که در آن شرکت کار می کند».
۱۵) از خود گذشته اند: جایی که تیم باشد، منی در کار نیست. یک شاعر به شوخی گفته است: «ما را خدا برای این خلق کرده است که به دیگران نیکی کنیم. دیگران اینجا چه می کنند، نمی دانم». هیچ کار تیمی ای توفیق نمی یابد، مگر اینکه در تیم هرشخص دیگری را بر خود مقدم بدارد. از خودگذشتگی آسان نیست، اما لازم است. با گام های زیر میتوانیم بذر از خود گذشتگی را در بستر ذهن خود بپاشیم:
الف- بخشنده و گشاده دست باشید؛
ب- سیاست بازی را کنار بگذارید؛
پ- وفادار باشید؛
ت- به وابستگی متقابل بیش از استقلال ارج نهید.
۱۶) مشکل گشایی یا راه حل گرایی: دنبال درد نگردید، درمان را پیدا کنید. نویسنده از قول «الفرد مونتاپرت» می نویسد: «اکثر مردم دشواری ها را می بینند، اما تعداد کسانی که هدفها را می بینند اندک است، تاریخ کامیابی را این ها رقم می زنند. تیپ شخصیتی ما، پرورش و تربیت و تاریخچه زندگی شخصی ما تعیین می کند که تا چه حد مشکل گشا هستیم. اما البته هرکسی می تواند اهل یافتن راه حل باشد. به حقایقی توجه کنید که همه راه حل جویان و مشکل گشایان تشخیص داده اند:
الف- مشکلات، تصویرهای ذهنی ما هستند؛
ب- همه مشکلات قابل حل هستند؛
پ- مشکلات، آن چنــان را آن چنان تر می کنند. در رویارویی با مشکلات چهار راه در پیش دارید: فرار از مشکل، مبارزه با مشکل، فراموش کردن مشکل یا رویارویی با آن. انتخاب شما کدام است.
۱۷) پیگیر و خستگی ناپذیر هستند: هرگز میدان را ترک نکنید. دور را دیدن یک چیز است و رفتن به آنجا چیزی دیگر. آدمهای خستگی ناپذیر به بخت، سرنوشت، یا قضا و قدر متکی نیستند و وقتی که شرایط دشوار می شود، دست از کار تیمی نمی کشند. می دانند که روز جهد و کوشش، روز وادادن نیست. توماس ادیسون می گفت: «من از جایی آغاز می کنم که آخرین نفر رها کرده است».
نویسنده از قول «ویلیامز» می نویسد: «اگر سخت‌کوش باشید از پنجاه درصد مردم آمریکا جلو افتاده اید، اگر صادق باشید از چهل درصد دیگر پیش می افتید و ده درصد دیگر در نظام اقتصاد آزاد، جنگی است با چنگ و دندان. در پایان مترجم نظر داده: «خوشا به حال جامعه ای که در آن صداقت مایه کامیابی باشد و بدا به حال مردمی که در بین آنها صداقت باید ناکامی باشد».

نویسنده:تهیه شده توسط: سکینه انصاری