«۲۶ سپتامبر» و «الیمن»؛ تحریریه‌ای که دفن شد

به گفته «ناصر الخدری» -سردبیر روزنامه ۲۶ سپتامبر- بمباران مصادف بود با زمان نهایی کردن صفحات؛ یعنی اوج جنب و جوش و تجمع در تحریریه. آن روز یک دختر بچه‌ی کنجکاو هم که به محل کار پدرش رفته بود، به قتل رسید.

پس از قتل عام ۳۲ روزنامه‌نگار فیلیپینی در سال ۲۰۰۹، این دومین حمله مرگبار علیه این صنف به شمار می‌رود. ارتش اسرائیل پس از این حمله، ساختمان روابط عمومی حوثی‌ها را هدف نظامی نامید و جرم ژورنالیست‌های یمنی را ارتکاب «ترور نرم» عنوان کرد. هدف قرار دادن روزنامه‌نگاران حتی در صورت ارتباط تشکیلاتی با گروه‌های مسلح، خلاف قوانین بین‌المللی است.

قاتل منطقه از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا این لحظه ۲۴۷ روزنامه‌نگار را به قتل رسانده است. کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران می‌گوید: «موج جدید قتل عام حاوی هشداری هولناک برای روزنامه‌نگاران در سراسر منطقه است: دیگر هیچ جایی امن نیست».

اسرائیل پیش از اینکه در مرداد ماه چادر الجزیره را بمباران کند و شش روزنامه‌نگار -از جمله انس الشریف- را به قتل برساند، آنها را به همکاری تشکیلاتی با حماس متهم کرده بود. این در حالی است که انس الشریف با حماس مخالف بود و حماس به او اعتماد نداشت. کمتر از دو هفته بعد اسرائیل در حمله به بیمارستان الناصره پنج روزنامه‌نگار دیگر را کشت. 

کشتار سیستماتیک روزنامه‌نگاران در خاورمیانه تا این لحظه هیچ عقوبتی برای ارتش اسرائیل به همراه نداشته است.

انتهای پیام/ ۱۳۴