در روزهای اخیر، برخی تحلیل‌ها از «فروپاشی تفاهم اسلام‌آباد» میان ایران و آمریکا سخن می‌گویند. اما پرسش اساسی این است که آیا اساساً این تفاهم به مرحله اجرای مؤثر رسیده بود که امروز بتوان از فروپاشی آن سخن گفت؟ واقعیت آن است که تفاهم اسلام‌آباد بیش از آنکه یک توافق جامع و نهایی باشد، چارچوبی موقت برای مدیریت تنش و ایجاد فرصت جهت ادامه مذاکرات بود. از همین رو، تحولات اخیر را باید در بستر رقابت ژئوپلیتیکی میان ایران و آمریکا تحلیل کرد، نه صرفاً در قالب شکست یک توافق دیپلماتیک.