کرونا نیوز؛

 

دکتر اردشیر صالح‌پور نویسنده، پژوهشگر، کارگردان و مدرس تئاتر متولد ۱۳۳۶ ایذه و صاحب مدرک دکترای تخصصی پژوهش هنر از دانشگاه هنر است. از او آثاری چون “گرامافون و نمایش”، “بنفشه‌های سوگوار”،” پیکرک‌ها”، “عروسک‌ها و صورتک‌های ایران باستان” به چاپ رسیده است. صالح‌پور بیش از ده عنوان نمایش‌نامه نوشته، چند نمایش را کارگردانی کرده و سابقه بازیگری در تئاتر را نیز دارد.

مدیریت تئاتر استان‌های کشور، عضویت در کانون ملی منتقدان تئاتر، مدیریت اجرایی جشنواره‌های تئاتر، مدیریت پخش هنری انجمن موزه‌های جهانی(ایکوم ایران) و دبیری جشنواره تئاتر عروسکی نیز در کارنامه صالح‌پور دیده می‌شود.او سابقه ۲۰ ساله تدریس در دانشکده‌های مختلف هنری را دارد و عضو هیات علمی مرکز فرهنگ و هنر است.

 

 از کتاب «فتح طهران»  بگویید؟

این کتاب از زبان اسب‌هاست. اسبی نیله (خاکستری رنگ روشن) که بسیار در ایل شهره بوده است و اگر در «تفنگ نه دال» ماجرا از زبان تفنگ ابراز می‌شود اینجا راوی اسبی است نجیب که در جنگ و انقلاب مشروطه شرکت داشته و از دل همان تابلوی نقاشی قدیمی بیرون می‌آید تا با ما همکلامی و همدلی کند. فانتزی و تخیل‌ این ماجرا برایم جالب بود. مجبور شدم مدتی با اسب‌ها زندگی کنم، به سراغ آن‌ها بروم و حال و هوا و روحیات و خلقیات آنان را دریابم.

نوعی رفتارشناسی اسب‌ها را برای نگارش از زبان آنان لازم داشتم. مقالات و مجلات زیادی را درباره آنان خواندم. با سوارکاران و کارشناسان و مربیان سوارکاری صحبت کردم. این اطلاعات و ملزومات در روند نوشتن بسیار مرا کمک می‌کرد. ساعت‌ها به تابلو و اسب‌ها و سواران آن خیره می‌شدم. جزئیات خیلی رهگشا بود.

زاویه دید را یافتم. تخیل و فانتزی هنری کارآمد و مؤثر بود. تاریخ را از خشکی و یکدستی نجات می‌دهد، بدان زندگی می‌بخشد. همان سفیدی‌های متن و سکوت میان کلمات که وجه پنهان و ناگفته تاریخ است. روایت عنصری کارساز و مقومی برای طرح و نقل ماجراست.

بشر به طور کلی قصه و قصه‌گویی را دوست دارد. تخیل آن را  رنگ‌آمیزی می‌کند و لطافت می‌بخشد. «فتح طهران» فصول متفاوتی دارد ولی اسبی‌ نیله همه ماجرای مشروطه را به هم وصل و بازگو می‌کند. پیوند‌دهنده فصول و دل‌هاست. آری به قول «رولان بارت» روایت به سادگی وجود دارد.

از کتاب «تابلوی عزیمت مسلم بن عقیل»  بگویید؟

کتاب تحلیل زیبایی شناختی و روایت نقاشی- نمایشی ” تابلوی عزیمت مسلم بن عقیل” تازه ترین اثر دکتر اردشیر صالحپور منتشر شد.
این پژوهشگر فرهنگ و هنر در گفت و گو با شوشان درباره پیشینه و ویژگی مکتب خیالی نگاری “قهوه خانه” توضیح داد : در کنار شعر و موسیقی و معماری به عنوان شاخصه های اصلی هنر ایرانی باید به نگارگری و خیالی نگاری اشاره کرد که در حوزه ی هنرهای تجسمی نقاشی ایرانی را متجلی می سازد.
وی افزود: صورت گردانی و شمایل نگاری که بعدها به پرده های درویشی نیز روی آورد یکی از گونه های بینامنتی در نسبت میان نقاشی و نمایش است که توسط مرشدان و راویان موضوعات حماسی به شیوه نقل وروایت ازدوره صفویه بازآفرینی وتداوم یافته است که از نمونه های منحصر به فرد هنرهای آیینی سنتی ست.
 اردشیر صالحپور ادامه داد: نقاشی خیالی نگاری به سه بخش رزمی -بزمی ومذهبی تقسیم می شود که نمونه های فاخری از آن هم اکنون زینت بخش موزه های جهان است. ترکیب روایت ونقل مرصع (آمیختگی نظم ونثر) به کارگیری آواز وگاه استفاده از نی ومضامین سوزناک ویژگی های این گونه نقاشی نمایشی ست .
 وی عنوان کرد: در این کتاب به پژوهش در این سبک وسیاق با استاد به معرفی وتحلیل تابلوی زیبای عزیمت مسلم بن عقیل از مدینه به کوفه پرداخته ام وسرنوشت غمبار وتراژیک مسلم را به استاد سی پرده مجلس تحلیل وبرسی نموده ام تابلوی مذکور اثر استاد محمد مدبر یکی ازپیشگامان مکتب قهوه خانه است که هم اکنون زینت بخش موزه دوران اسلامی و در موزه ی ملی ست . استاد محمد مدبر خود می گوید که این تابلو را به سوز دل و اشک و آه کشیده است و هنگام ترسیم در یک دستش قلم نقاشی بود وبر لبش آواز تعزیه و در دست دیگرش دستمالی خیس از اشک …
شایان ذکر است این کتاب در قطعی خشتی ورنگی از سوی پژوهشگاه میراث فرهنگی موزه ی ملی وکمیته ملی موزه های جهانی ایکوم ایران انتشار یافته است.
انتهای پیام/
امین کائیدی شادگان